Bu yazımda sizlere Tanzimat Devri edebiyatının birinci ve ikinci dönem arasındaki dilin kullanımı ile ilgili farklılıklardan bahsedeceğim.

  • Tanzimat Edebiyatı’nda 1.Dönem yazarlarının sade dil kullanma amaçları vardır. Namık Kemal ve Şinasi Batı’dan aldıkları fikirleri sade dille halka anlatmaya çalışmışlardır. Şinasi’nin amacı halka ulaşmak, anlatmaktır. 2. Dönem “hürriyet, milliyetçilik” gibi kavramları açıkça kullanamamışlardır. Bunun sebebi siyasi baskılardan, İstibdat Dönemi’nden dolayı açık dil ile yazmayıp kapalı ifadelere yer vermek zorunda kalmalarıdır.
  • 1.Dönem yazarları, Fransız edebiyatından gazete, roman gibi türleri getirmişler, eski nazım ve nesir dillerinin dışında yeni bir edebi dil yaratma yönünde ilerlemişlerdir. 2. Dönem yazarlarında ise Batı edebiyatının daha çok estetik ve teknik yönü ele alınmış, realist ve natüralist romanın tanıtılması amaçlanmıştır.
  • 1.Dönem yazarlarından Şinasi, gazeteyi en mühim vasıta olarak görür.  Halka ulaşabilmek için yeni bir dile ihtiyaç duyması yeni bir nesrin doğmasını sağlar. Agâh Efendi ile birlikte Tercümân-ı Ahvâl’i ve tek başına çıkardığı Tasvir-i Efkâr isimli gazeteleri çıkarmıştır. 2. Dönemde ise gazetelerde açık dil ile fikirlerini beyan etmeleri baskıdan dolayı mümkün olmamıştır.

Yorum Bırak

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir