Ve bir gün dile geldi taştan heykel
Dedi ki kendini bilmeden beni yapan insan
Ölmeyecekmiş gibi yaşayan insan
Nefesinin sayılı olduğunu bilmeyen insan
Dünyaya aldanan cahil insan

Ve bir gün dile geldi kaldırım
Dedi ki çok gözyaşı gördüm
Şerre koşan çok insan gördüm
Yorgunluktan bitap düşmüş çocuk gördüm
Yaşamayı unutmuş bebek gördüm

Ve bir gün dile geldi bütün insanlığın gözyaşı
Dedi ki toprağa çok aktım
Öfkeye yenildim aktım
Savaşa yenildim aktım
Ama en çok kırık kalbin gözünden aktım

Ve bir gün dile geldi kalp
Dedi ki buz tutmuş bedenlerde yaşadım
Tatlı dilin yokluğuyla karanlıkta yaşadım
Kinin mesken tuttuğu insanlıkta yaşadım
Ben ölüm ölüm diyerek yaşadım

Yorum Bırak

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir