Bir aşk uğrunda bağrıma bıçağı
Kendi elimle sapladım gül diye
Güneşin doğmayan ayaz şafağı
Yaralarıma sardım gündüz diye

Kışın zemherisinde yanıp kaldım
Gülüşünde baharım geldi sandım
Ten yakan ateşe nasılda kandım
Bağrıma bastım ateşi sen diye

Şimdi bir viraneye dönmüş gönlüm
Bir virane içinde bin kere öldüm
Bu aşkın sonunda eceli gördüm
Aşk Azrail’e sarılmakmış sen diye

Yorum Bırak

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir