Mutluluk diye bir şey yoktur. Bir şeyin, bir kişinin ya da eşyanın varlığına alışmak ve yokluğunda eksikliğini hissetmek vardır…

Yıllarca bizi mutluluk mutsuzluk diye kandırıp olmayan hayaller ve objeler peşinde koşturdular. Olmayanı aradığımız için hep yorulduk eksik kaldık. Oysa içindeydik içimizdeydi olan olmayan acıtan sancıtan..Her şey içimiz de bir yerlerde ya bir uçurumdan düşüyordu ya da çoktan ölmüş üşüyordu.
Şimdi bırak ismi süslü kendi yüzsüz objeleri! Bırak deşme mezarlıklarını içinin, yaşarken yeterince acıttı canını bırak mezarında rahat uyusun. Acıların, yalnızlıkların, umutsuzlukların. Bırak vazgeç ölüleri
mezarlarından çıkarmaktan, dirileri zorla gömmeye çalışmaktan vazgeç! Bırak kendileri karar versinler, ömrünün neresinde durmak istiyorlarsa orada dursunlar. Bırak avunsunlar varlığının anlamsızlığında ya da uyusunlar yokluğunun karanlığında…

Alfabeden Habersiz Şair

Yorumlar

  1. Aybuke Selda Çınarlıdere 30 Eylül 2020 at 2:30 pm

    Dile getirilmeyen hislerin tercümanı olmuş, kaleminize sağlık.. ✔️👏👍

    Cevapla
  2. Adeviye Betül Seçilmiş 1 Ekim 2020 at 1:02 pm

    Elinize sağlık… 👏🌹👍

    Cevapla

Yorum Bırak

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir