Esiyor sahra yeli buğulu yüreğine,
Virân olmuş gönülün değiyor direğine,
Ferahlatıp huzûrla eriyor ereğine,
Gönlünü serinleten yârin kokusu sende!

Gönül feryât içinde türlü mahlûkla dolmuş,
Gül bahçesi gönülün çiçekleri hep solmuş,
Eziyet içindedir durulması şart olmuş,
Gönlündeki mis kokan yârin kokusu sende!

İçinin niltisi yansıyor bak dışına,
Bahâr yaprağın solmuş dönmüşsün sen kışına,
Temizlikte net tespit kararla akışına,
Yârin ile bir kokar huzûr bulursun sende!

Elife Çam

Yorum Bırak

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir