Bu belki de sana son hatıram. İnsanlara hatıralar bazen bir fotoğraftır, bazen bir sokak, bazen de sadece bir damla gözyaşı. Büyüdüğünde beni anlayacaksın biliyorum küçüğüm, hatta bu mektup denen müspette benim sana son sözlerimi barındırıyor. Bu mürekkebimi okurken anlıyorsun belki de bilmiyorum. Oğlum, canım, mutluluğum, kokusunda huzur bulduğum seni çok seviyorum annem sakın neden sorularıyla kafan karışırken sevgimden şüphe etme olur mu? Çünkü sen benim en büyük mutluluğumdun hep de öyle kalacaksın. Her ne kadar yaşamıyor olsam da.

Ben çok mücadele ettim meleğim yaşamak için. Asla pes etmedim ta ki o güne kadar. Ölüme gitmek, ölümle aynı evde yaşamak çok zordu ama ben başaramadım annecim. Tıpkı diğer teyzelerin ve ablaların gibi bedenimde ruhum gibi yenik düştü. Çok istedim kurtulmayı, çok dua ettim, yardım isteyeceğim kimler varsa istedim senin konuştuğunu, yürüdüğünü, koştuğunu, mezun olduğunu, âşık olduğunu görmek için, seninle gülüp seninle ağlamayı kısacası meleğim seninle yaşamayı çok istedim. Olmadı annecim olmadı başaramadım. Af diliyorum senden belki de başka bir yolu vardı ama ben bulamadım meleğim. İnan kuzum inan elimden gelen her şeyi yaptım ama maalesef celladıma yenildim.

Sana vasiyetim var annem sakın sana hayatım diyen bir kadının hayatını alma. Erkekliğin değil adamlığın önemli olduğunu unutma. Yüreğini karartma. Kalbini öfkeden, kinden ve nefretten uzak tut. İnsanı bırak karıncayı bile incitme annecim. Bil ki canını acıttığın her insan senin dünyanın kararmasına vesile olacak. Senin dünyan gökyüzü gibi mavi ve berrak olsun annecim.

Seni çok seviyorum…

ANNEN

Yaralı kadın bıraktı bankanın kasasına bu mektubu. Oğlu on sekiz yaşına geldiğinde geçecekti eline müspette dediği kâğıt. Evine ağlayarak girmişti. Ne hayallerle almışlardı bu evi. Her karesinde mutlu olacağını düşünürken nereden bilebilirdi her karesinde kanının donarak kuruyacağını. Nasıl düşünürdü boşanmak istediği için öleceğini? Çok geçmedi son nefesini verirken tozpembe sanılan evinde evladını güvenilir yere bırakmanın ferahlığını yaşıyordu. Nasılsa o da diğer anneler gibi bir haber olacaktı sadece bir dakikalık haber.

Bir kadın daha vahşice katledildi. Denilen oldu gelinlikle çıktığı evden kefenle döndü…

Yorum Bırak

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir