Adını vermişsin tüm mevsimlere.
Sen gülünce açmaya başlıyor çiçekler.
Yeryüzü canlanıyor seninle.
Yağıyor gökten damlalar, sen ağlayınca
Islanıyor kalbim senin yağmurunda.
Sen üzüldüğünde, 
Bir ayrı soğuk geçiyor o kış.
Acının tatlı tebessümü yüzüne sarılmış
İçimdeki tüm güzel duygular yıkılmış.
Akan yaşlarına benli anıların karışmış.
Şimdi sen gülmelisin,
Ben de gülmeliyim,
Baharlarım gülüşünde kalmış.

Yoruldum, sensizliği ezberlemekten her an.
Zihnimde hâlâ yüzünün her ayrıntısı,
Silemiyor geçen bunca zaman.
Kapattın ya o gün gözlerini gözlerime,
Yıkıldı sanki tüm şehir ardından.
Uyudu o gece sevda,
Ve seni gördü rüyasında.
Hiç istemedi uyanmayı uykusundan,
Geldin, uyandırdın gerçek hayata.

Şimdi gidişlerine yaksam tüm şehirleri
Yok olur bu koskoca dünya.
Ülkelerce gezsem de arasam,
Benliğimi kaybederim, bulamam ruhumda.
Düşlerimde bir sır gibi saklasam seni
Her gece uykularım yorulur.
Gözlerimde bir an gibi tutsam,
Akar gidersin, yaşlarım durulur.

Baktığın yerlerde yokum.
Olduğum yerlerde yok gözlerin.
Oysa ne çok severdim gözlerinde,
Göğün resmini.
Sende bir ayrı güzeldi.
Çok severdim,
Güneşin batışını yüzünde izlemeyi.
İnatla kaldırmazdım başımı,
Bakmazdım yukarı.
Kahve gözlerinde bir gökyüzü gizliydi,
Sende izlerdim bu sonsuz maviyi.

Şimdiyse yakıyorum sana içimden mektuplar.
Sen oku gözlerimden her cümlesini.
Bitti zamanla haykırışlar,
Bitti tüm ağıtlar.
Sen duy aklımdan geçenleri,
Duy hiç dinmeyen sessizliği.

Şimdi uzatıyorum elimi son kez sana.
Anılarımızı veriyorum al benden onları.
Sakla saklayabilirsen ömrün boyunca.
Ben taşıyamıyorum, siliyorum yavaşça tüm anları.
Unuttuğun yerden unutuyorum ben de,
Unutuyorum geçmiş senli zamanları.

Adını alan mevsimler artık geçmiyor,
Benim hayatımdan.
Baharın baharım değil.
Artık çiçekler sen gülünce açmıyor.
Kışın soğuk değil, üşütmüyor.
Yazın ısıtmıyor eskisi gibi.
Sevmenin mevsimi,
Sen gülünce başlardı.
Şimdi sustu tüm yeryüzü,
Dargın bize gökyüzü.
Ben hep aradım, senin yüzünü.
Tek bulduğum ise,
Bir ayrılık güzü.

Eğer olur da,
Denk gelemezse gözlerimiz birbirine
Bir daha,
Gülüşlerimiz, aynı sebebe bağlanamazsa
Gözyaşlarımız dökülmezse
Aynı acının hatırına,
Bir daha yürüyemezsek günbatımına
El ele
Sen yine de
Zihninin bir yerinde
Beni güzel hatırla.




Yorum Bırak

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir